• Spring naar de hoofdnavigatie
  • Door naar de hoofd inhoud
  • Spring naar de voettekst

Down To Earth Magazine

Milieu | Mensen | Meningen

Logo Down To Earth

Zoek op de site

  • Home
  • Onderwerpen
    • Uitgelicht
    • Energie
    • Landbouw & voedsel
    • Mobiliteit
    • Bossen
    • Economie
    • Mensenrechten
  • Rubrieken
    • Interview
    • De Activist
    • Opinie
    • Boeken en films
    • Consument
    • Recept
    • Columns
  • Magazines
  • Nieuwsbrief
  • Over ons
Home > Landbouw & voedsel > Visserij > De Vissenbescherming vs. ASC

De Vissenbescherming vs. ASC

A. Opmeer | 20 oktober 2012 |

Zojuist gelanceerd: een keurmerk voor kweekvis: Aquaculture Stewardship Council, ASC, ontwikkeld door het WNF en de sector. Niet iedereen is blij met de criteria. Tilly Sintnicolaas van Bureau Sintnicolaas staat ons voor ASC te woord.

De Vissenbescherming heeft als kritiek dat er te weinig aandacht binnen ASC is voor de leefomstandigheden van de vis. Wat vindt ASC?

In deze kritiek herkennen wij ons absoluut niet. De leefomstandigheden hebben wel degelijk aandacht: door het verbeteren van de waterkwaliteit, mindere dichtheid in de kweekbassins en beter voer, neemt het welzijn van de vis toe en is er minder stress. Dat is ook in het belang van de kweker. Alles wordt gedaan om de vissterfte en stress zo laag mogelijk te houden.

Er zijn binnen ASC geen standaarden voor het doden van vissen. Waarom niet?

Qua dodingsmethodes zijn er nog verbeteringen door te voeren. Het proces om tot deze internationale, breed gedragen standaarden te komen heeft vooralsnog andere prioriteiten gesteld.

Een algemene kritiek is dat het niet mogelijk is om vis duurzaam te kweken, omdat voor het voer ook gevist moet worden, en overbevissing blijft voortbestaan.

Binnen vijf jaar moet het visvoer van een duurzame visserij afkomstig zijn. Op dit moment is het aanbod nog niet voldoende. Er ligt een uitdaging voor de producenten van visvoer om de productie verder te verduurzamen. Bovendien start ASC binnenkort met het opstellen van een standaard voor visvoer.

Bij vegetarisch visvoer van ‘verantwoorde soja’ met RTRS-certificaat zijn geen garanties dat dit gentechvrij en round-upresiduvrij is.

Omdat voor visvoer slechts een beperkt aantal standaarden zijn ontwikkeld, en deze vaak minimaal aandacht geven aan niet-visgerelateerde ingrediënten, is ASC bezig om een voerstandaard te ontwikkelen waarbij breder gekeken wordt. Naast soja zal er ook gekeken worden naar palmolie, tarwe, raapzaadolie, etc. Het is te vroeg om uitsluitsel te geven of RTRS-soja toch gentech en roundupsoja herbergt.

In 2009 was er protest door 70 ngo’s. Zij vreesden dat vooral grote kweekbedrijven zullen profiteren van ASC. Heeft ASC iets met de kritiek gedaan?

Zeker. Organisaties als IDH en WWF hebben speciale programma’s opgezet om kleinere kwekerijen te helpen om te kunnen voldoen aan de ASC-standaarden. Over een jaar is ook groepscertificering mogelijk, zodat kleine ondernemingen makkelijker deel kunnen nemen.

De Vissenbescherming vreest dat er een nieuwe bio-industrie kan ontstaan. Is dat zo?

Met ASC is de consument gegarandeerd dat de vis gekweekt is met een zo beperkt mogelijke impact op de natuurlijke omgeving en gemeenschap. Daarnaast is er aandacht voor het dierenwelzijn. ASC zal zich blijven ontwikkelen. Dit is alvast een goed begin.

Kom op de mailinglijst

Schrijf je in voor de D2E nieuwsbrief

Categorie: Visserij, Onder Vuur, Interview Verschenen in: Down to Earth 13 (okt 2012)

A. Opmeer

A. Opmeer

Schrijver

Oud-hoofdredacteur van Down to Earth.

  • Volg A. Opmeer op Twitter @OpmeerD2E
  • annemarie.opmeer@downtoearthmagazine.nl
  • Alle artikelen van A. Opmeer op Down To Earth Magazine

Gerelateerde berichten

Beter boeren, Landbouw & voedsel, Plastic, Visserij, Water

De terugkeer van het Aralmeer

Het opdrogen van het Aralmeer was een van de grootste ecologische rampen van de 20e eeuw. Maar nu keert het water terug en daarmee de vis. Fotograaf Lieven Engelen documenteert de heropleving.
Interview, Lijstje

De grote recyclingmotor

Met Onder het maaiveld willen onderzoekers bodembiodiversiteit onder de aandacht stellen, want dat is de basis van al het leven op aarde.
Interview

“Je beroepen op nationale vrijheid is een vorm van egoïsme”

Historica Annelien De Dijn vraagt zich af wat het betekent om vrij te zijn, aangezien mensen het nu gebruiken als excuus voor egoïsme.
De Activist, Interview

Lange adem tegen asfalt: Maria Weeber

Infrastructurele problemen los je op met meer asfalt, toch? Veel burgers denken van niet en verzetten zich tegen ingrijpende wegenprojecten in hun omgeving. Wie een lange adem heeft, kan projecten soms lang tegenhouden en proberen de schade enigszins te beperken – ze weten dan in ieder geval zeker dat zij er alles aan hebben gedaan. Niet dat de overheid zit te wachten op dit soort burgerparticipatie. Die staart zich blind op de eigen plannen en drukt ze er zonder pardon door, ook als ze daarvoor de cijfers geweld aan moet doen. Juist dit gedrag lijkt verzet extra te voeden. Drie activisten vertellen hoe weinig weerklank hun tegenargumenten en alternatieven kregen. Dit is Maria Weeber, die een lange adem heeft tegen de N23 Westfrisiaweg.

Footer

Ontvang ons magazine

Recente reacties

  • Rob Dikkers op Op Achterhoekse akkers keert de natuur terug
  • Marijke Kortekaas op Inheemse toppers voor in de tuin
  • Alexa op Fluweelzachte muren zonder latex
  • Loek Beukman op Protesteren met een smiley
  • Ingrid Staal op Gek van insecten: Paul Beuk
  • Ronaldo op “De tijd van het ecopopulisme is aangebroken”
  • Loek Beukman op “Het probleem ligt bij de machine”

Lees ons papieren magazine

Lees Down to Earth 95

Contact

Redactieadres:
Willem Fenengastraat 19-23
1096 BL Amsterdam
Tel: 020-5507433
redactie@downtoearthmagazine.nl

Over ons

  • Over ons
  • Word abonnee
  • Disclaimer
  • Privacy en cookies

Volg ons