Reacties

  1. EEN FILOSOFISCH ESSAY OVER DIVERSITEITSBELEID

    Diversiteitsbeleid is gebaseerd op verschillen tussen mensen van verschillende afkomst. In tegenstelling tot wat wordt beoogd worden vooroordelen daardoor niet opgeheven maar versterkt. Pleiten voor diversiteit is generalisatie in optima forma. Men generaliseert met betrekking tot iemand uit een bepaalde groep, en gaat voorbij aan diens individuele talent. Men doet net alsof alle blanke mensen hetzelfde zijn, alle ‘zwarten’
    ( zwarten?? Een huid is nooit zwart, hoogstens bruin in alle tinten.) hetzelfde, alle moslims hetzelfde. Die groepen zijn bedacht, maar bestaan helemaal niet. Dus kan er ook geen sprake zijn van vertegenwoordiging. Waarom wordt er dan toch zo hardnekkig over gedacht? Ik begrijp het niet.

    Nader uitgewerkt: we tolereren helaas een samenleving die opgedeeld is in groepen met een eigen culturele of religieuze achtergrond. Niet-autochtonen kiezen zelf voor die positie en zijn dan verbaasd als hun identiteit niet geaccepteerd wordt. Hen, maar ook anderen op beleidsniveau en in de politiek, is blijkbaar niet uit te leggen, dat niemand zit te wachten op discussies over identiteit. We hebben burgers nodig met vaardigheden en bepaalde karaktereigenschappen. Het feit dat er nog steeds sprake is van ‘gemeenschappen’ (Turks, Marokkaans, moslim, enz.) bewijst dat er parallelle samenlevingen bestaan. Dat laatste vooral op het gebied van vrijwilligerswerk en belangenorganisaties. Waarom doen niet-autochtonen (zelfs de hoogopgeleiden!) alleen vrijwilligerswerk voor hun eigen mensen en nooit voor neutrale organisaties? Zien zij het belang van de medemens, de natuur, het erfgoed niet? Verschuilen zij zich achter hun cultuur? Klinkt niet positief!

    Op je werk moet je gewoon je werk doen, je achtergrond of cultuur doen er niet toe.
    Nederland kent in feite zo’n 16 miljoen culturen, oftewel leefstijlen.
    Toen ik maatschappelijk werkster was, wisten we niet van onze collega’s of ze gelovig of atheïst waren, welke politieke partij ze stemden, of ze uit de stad of van het platteland kwamen, wat hun vader deed. En als we dat in de wandelgangen wel te weten kwamen, werkte dat niet door in ons beroepsmatig handelen. Zelfs de enkele Baghwan aanhanger was op de kleding na niet met zijn overtuiging bezig.

    In geen enkel beroep is het relevant, welke achtergrond (qua milieu, herkomst, platteland, stad, of wat dan ook) iemand heeft.
    Niet in technische beroepen, niet in de dienstverlening, niet bij de rechterlijke macht, niet bij de politie, niet in de journalistiek, niet in het onderwijs, etc. Probeer je eens voor te stellen wat iemand met een zogenaamde andere achtergrond gaat doen. Gaat een van oorsprong Surinaamse tramcontroleur zwarte zwartrijders anders behandelen? Ik hoop het niet. Opereert een niet-blanke chirurg anders dan een blanke? Spreekt een niet-blanke rechter anders recht? Ik hoop het niet. Misschien is het in de handel of de gezondheidszorg wel een issue, uit welke cultuur iemand komt. Maar ik associeer dat voornamelijk met negatieve zaken, zoals eergevoel moeten respecteren, schoenen uit moeten doen, een vrouwelijke arts eisen, ed.
    Bij de politie zou het zover kunnen komen, dat niet-autochtonen hun zogenaamde broeders bij de politie gaan verwijten dat ze hen hetzelfde behandelen als ieder ander. Of dat de politie vanwege bedreiging hen juist milder gaat behandelen.

    En mijn gezin van herkomst? Dat kan nooit in een hokje gestopt worden (qua sociaal milieu). Er is een zeer grote mate van diversiteit binnen mijn familie. Hetero, homo, zwaar gelovig, atheïst, muzikaal, niet muzikaal, royaal, zuinig, politiek links, politiek midden, enz. Niemand wordt verstoten. We vervullen diverse sociale rollen, en werken met iedereen samen. Ik moet er niet aan denken dat ik beoordeeld wordt op mijn naam en afkomst!

    Als ik kijk naar de vele, met name niet-westerse landen die hun inwoners in categorieën (qua etniciteit, of religie, of sociale status) opdelen, dan ligt daar dikwijls burgeroorlog op de loer, of is al gaande. De cultuur van bedreigen bestond niet in Nederland. Die is mee gekomen met de vele immigranten. Als migranten zelf niet in een hokje gestopt willen worden moeten ze beginnen met zich los te maken van hun gemeenschap. Het moet duidelijk gemaakt worden aan degenen die denken dat ze anders zijn, dat dit hun eigen perceptie is en dat de gevolgen voor henzelf zijn.

    Het wordt tijd een campagne voor kleurenblindheid te beginnen. Dat doet pas recht aan iedereen!

  2. “Te wit, te hoogopgeleid, te elitair, te mannelijk: dat vindt Lawrence Cheuk van de Nederlandse milieubeweging. Tegelijkertijd wil deze voorzitter van Jongeren Milieu Actief anti-immigratiesentimenten serieus nemen. En vlees moet op de bon.”

    Even omdraaien: “de milieubeweging is te zwart, er moet meer wit bij”, hoe zouden we daarover oordelen? Discrimineren op basis van een witte huidskleur roept kennelijk minder weerstand op dan andersom. Dat maakt de kwestie niet minder prangend. Zodra wij een beweging gaan beoordelen op de huidskleur van haar leden is het hek van de dam, een huidskleur mag geen enkel waardeoordeel met zich meedragen. Geslacht of zelfs opleidingsniveau mogen dit bij een beweging als geheel trouwens ook niet.

    Dit is niet zomaar een ideologische kwestie. Lawrence brengt zijn opvattingen ook nog eens in de praktijk. Hij beschrijft hoe hij wil ‘proberen vacatures zo divers mogelijk te verspreiden, ook richting minderhedengroepen’. Verder krijgen kandidaten die last hebben van racisme voorrang. Betekent dit dat blanke mensen die last hebben van racisme – bijvoorbeeld omdat ze worden gecategoriseerd op hun witte huidskleur – uitgenodigd worden om te solliciteren, of zijn deze vacatures alleen bedoeld voor niet-witte mensen die last hebben van racisme?

    In werkelijkheid gaat het, getuige de hierboven aangehaalde aanhef van het artikel, natuurlijk ook niet om het gevoel van achterstelling, maar om het percentage wit tegenover niet-wit. Eerlijker is het dan inderdaad om direct op de huidskleur te selecteren met als enig overgebleven vraag wanneer iemand onvoldoende “divers” is om aangenomen te worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.