Toen ik er aan het begin van het nieuwe millennium op de loonlijst kwam, voerde Milieudefensie campagne met ‘Trek de Groene Grens’. Eindelijk een club die zich verzette tegen het nonchalant omgaan met het landschap en de wildgroei aan nieuwe bedrijventerreinen, wegen en woonwijken. Anno 2020 is er een extra bedreiging bijgekomen. Dit keer gesteund door de milieuorganisaties, waaronder Milieudefensie, die de ‘Gedragscode zon op land’ hebben ondertekend. Een initiatief van de zonnepanelenbranche om verzet tegen zonneparken te voorkomen.
Dat is behoorlijk gelukt. Als bewoners ergens tegensputteren bij de aanleg van zonneparken – zoals in mijn eigen gemeente Deventer, plan: 800 hectare zonneparken op landbouwgrond – wordt naar de gedragscode verwezen: ‘Ook milieuorganisaties steunen zonneparken’. En bedankt, hè! Zo gaat de transitie naar de natuurrijke kringlooplandbouw dus niet lukken. Want daarvoor is die landbouwgrond keihard nodig. Voor het verbouwen van eigen veevoer, voor het scharrelen van een stevig ingekrompen veestapel, voor het in ere herstellen van heggen, hagen, houtwallen, poelen en bloemenakkers, voor de natuurinclusieve kringloopboeren die minder kilo’s per hectare produceren en dus meer grond nodig hebben om een inkomen te verdienen.
In plaats daarvan wordt met zonneparken de toch al extreem hoge prijs van landbouwgrond extra opgedreven. Waardoor het belangrijkste mechanisme achter de steeds intensievere en daarmee vervuilende landbouw wordt versterkt. Hoe cynisch wil je het hebben?
En dan wordt die gedragscode ook nog eens gevuld met vrijblijvende groene schaamlapjes. Wat te denken van zonneparken die ‘een kans bieden’ om ‘de omgeving mooier te maken’? Haha! Een kwadratuur van de cirkel, noemen we zoiets. Plichtmatig wordt nog wel gezegd dat eerst de daken moeten worden volgelegd. In de praktijk komt daar niks van terecht. In het hele land worden centrales uitgerold door zonneparkcowboys onder aanvoering van oud-staatssecretaris, good old Henk Bleker met zijn omstreden bedrijf Powerfield. Natuurhater Bleker en de milieuorganisaties: bien étonnés de se trouver ensemble.
Een enkele groene club distantieerde zich van de gedragscode, waaronder de Vereniging Nederlands Cultuurlandschap. Daarin gesteund door het eerbiedwaardige College van Rijksadviseurs, dat in een grondig advies (Via Parijs), uit te doeken doet hoe je aan een klimaatneutraal Nederland kunt werken zónder het landschap te verpesten. Inclusief het advies zonneparken op landbouwgrond te verbieden. Inderdaad. Trek de groene grens.
Gegrilde courgette-tomaten-schotel
Als de zon gewoon op de bodem mag schijnen om aan fotosynthese te werken, schenkt die ons iets cruciaals, namelijk voeding. Zoals ’s zomers massa’s courgettes en tomaten.
* 2 kleine of 1 grote ui
* 1 grote of enkele kleinere courgettes
(hoe kleiner, hoe lekkerder)
* 2 tenen knoflook
* handvol munt
* takje dragon
* geraspte oude kaas
* 2 handenvol kerstomaatjes
* peper en zout
* eventueel: couscous, kropsla
Fruit de in ringen gesneden ui in een gietijzeren pan. Roer de in stukken gesneden courgette en gehakte knoflook erdoor, met wat zout en peper. Bak een kwartier zachtjes met het deksel op de pan en vervolgens nog zo’n 5 minuten zonder deksel. Doe de gehakte munt en dragon erdoor en verdeel de geraspte kaas en de in plakjes gesneden tomaatjes over het hele oppervlak. Sprenkel er wat olijfolie over. Zet de pan zo’n 10 minuten onder de hete grill. Serveer met bijvoorbeeld couscous en kropsla.
