Reacties

  1. roland zegt

    Uitgaande van “eerlijk om deze natuur als onvervangbaar te bestempelen” is natuurcompensatie dus per definitie een “wassen neus”.
    Of de biodiversiteitswinst permanent is, valt nooit te bewijzen.
    Ook het punt “Natuurcompensatie zou rekening moeten houden met de behoeftes van lokale gemeenschappen” is vreemd. Blijkbaar moet meer dan natuurcompensatie
    Blijkbaar is natuurcompensatie onmogelijk en altijd een “wassen neus”.

    • Manuel Beterams zegt

      Bedankt voor de reactie.
      In het geval van endemische soorten met een beperkte verspreiding, zoals op Madagascar, lijkt het woord ‘onvervangbaar’ wel op zijn plaats. Dat woord zou ik echter niet bij iedere casus gebruiken, dus deze uitspraak is niet bedoeld als geldend bij elk voorbeeld van natuurcompensatie.
      De onderzoekster haalt aan dat niet is gekeken naar hoe permanent de biodiversiteitswinst is. Of dat onmogelijk is om te beoordelen, durf ik me niet over uit te spreken. Volgens mij bedoelt ze dat zoveel mogelijk wordt uitgesloten dat de biodiversiteitswinst maar zeer tijdelijk is (door bedreigingen uit de omgeving).
      Het punt over de lokale gemeenschappen refereert aan de gebruikswaarde (de provisioning ecosystem services) van de bossen. Een berekening van de ‘diversiteit’ van het bos op basis van de gebruikswaarde van plantensoorten liet zien dat meer gecompenseerd moet worden dan nu door Rio Tinto voorgesteld is. Dit is dus ook natuurcompensatie, maar op een andere manier gemeten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.