• Spring naar de hoofdnavigatie
  • Door naar de hoofd inhoud

Down To Earth Magazine

Groene journalistiekUitgave van Vereniging Milieudefensie

Zoek op de site

  • Home
  • Onderwerpen
    • Biodiversiteit
    • Energie
    • Landbouw & voedsel
    • Mensenrechten
    • Milieu
    • Economie
    • Politiek
  • Rubrieken
    • Interview
    • In actie
    • Doe het lekker zelf
    • Opinie
    • Boeken en films
    • Samen eten
    • Columns
  • Magazines
  • Word abonnee
  • Over ons

Home > Magazines > Faiza

Faiza

door Thomas van Slobbe - 21 december 2013

Het nieuwste rapport van het IPCC, dat toch ronduit verontrustend is, raakt me minder dan eerdere rapportages. Misschien ben ik verzadigd.

Ik vergeet veel. Soms is dat fijn − ik hou wel van wat ruimte in mijn hoofd − maar vaak is het ronduit gênant.
Regelmatig vergeet ik de klimaatverandering.
Het lukt me gewoon niet om daar jaar in jaar uit mijn aandacht bij te houden.
Het nieuwste rapport van het IPCC, dat toch ronduit verontrustend is, raakt me minder dan eerdere rapportages.
Misschien ben ik verzadigd.
Ik geloof het allemaal wel.
Af en toe gebeurt er iets dat me weer wakker schudt. De ramp op de Filipijnen bijvoorbeeld, waar windstoten dood en verderf zaaiden met een nooit eerder boven land gemeten snelheid van 380 kilometer per uur.
“Diegenen die klimaatverandering nog steeds ontkennen, wil ik uitnodigen uit hun ivoren toren te komen en uit de luie stoel”, zei de Filipijnse vertegenwoordiger op de negentiende (!) klimaatconferentie geëmotioneerd. “Hen daag ik uit een kijkje te nemen op de Filipijnen.”
Wetenschappers reageerden ongemakkelijk en terughoudend. Het is waar dat de klimaatverandering steeds vaker tot extreem weer zal leiden, maar in hoeverre dat meespeelt bij de orkaan Haiyan valt niet te bewijzen.
Ik schrik op … en zak weer weg.
Terwijl ik talloze artikelen over de klimaatverandering heb geschreven en zelfs heuse eco-thrillers.
Het Kyoto-Complot. Wild Water. Vol feiten, verhalen, anekdotes.
Het duurt gewoon te lang.
Ik wil wel eens iets anders.
En dat is, laten we eerlijk zijn, een groot probleem.
Want ik ben de enige niet die op het probleem is uitgekeken.
We zijn er als samenleving aan gewend.
Een meter zeespiegelstijging meer of minder? We kijken er niet van op.
Een ramp, ergens ver van hier? Dat kan gebeuren.
Een beleid dat (weer) volkomen ontoereikend is? Ach, zo makkelijk zal het ook niet zijn.
En de gletsjers smelten voort….
Daarom heb ik diep respect voor mensen als Mannes en Faiza die onversaagd op de problemen blijven wijzen.
Ze zijn een soort collega’s van me − we werken allemaal binnen de natuurbeweging − maar ik heb hen nooit ontmoet.
Op het moment dat ik deze column schrijf, zitten ze in Russische cellen. Vijftien gewapende Russische agenten hebben hun schip geënterd en hen gearresteerd.
Ze worden behandeld als misdadigers.
Ze zitten in onzekerheid. In weerwil van het internationale recht en alle vormen van fatsoen worden ze van de vreselijkste dingen beschuldigd.
Onvermoeibaar blijven zij aandacht vragen voor de klimaatverandering die ons allemaal bedreigt.
Maar soms vergeet ik Faiza ook.

Thomas van Slobbe is directeur van de Stichting wAarde en thrillerauteur. Elk nummer deelt hij met ons een lichtvoetig verhaal over duurzaamheid.

Kom op de mailinglijst

Schrijf je in voor de D2E nieuwsbrief

Categorie: Columns, Thomas van Slobbe Verschenen in: Down To Earth 20 (dec 2013)

Thomas van Slobbe

Thomas van Slobbe

Schrijver

Thomas van Slobbe is directeur van Stichting Waarde en thrillerauteur.

  • Website van Thomas van Slobbehandvestantropoceen.nl
  • Alle artikelen van Thomas van Slobbe op Down To Earth Magazine

Gerelateerde berichten

Columns, Thomas van Slobbe

Slobbe: Van de kaart

Voor me ligt een kaartje van de nieuwe randweg die ten oosten van Eindhoven is gepland. Een mooi kaartje. In een goudkleurige stippellijn is het beoogde nieuwe tracé aangegeven. Daar rechtsboven, in een helder-vette paarse streep, de optie tot verbetering van het bestaand tracé. Verder staan er nog een aantal groene cirkels, zwarte stippellijntjes, rode bordjes, blauwe plaatsnamen en dunne grijze pijlen. Iemand heeft zijn best gedaan.
Columns, Commentaar

Kleine mensen, groot verhaal

Wat kost een baby? Daar hebben we het niet graag over. Maar duurzame ontwikkeling, daar kunnen we prima over praten.
Bijlo, Columns, Water

Bijlo belt over… loodvrij vissen

Vincent Bijlo leert iets bij over het verschil tussen afbreekbaar en degradeerbaar, en de voordelen van loodvrij vissen. "Dat is langzaam afbreken. Wij maken dat niet meer mee, maar het gebeurt wel. En zo helpen wij de Roer een handje en houden wij het vissen leuk."
Columns, Thomas van Slobbe

Trek in trek

Bij ons in de polder zitten ganzen. Vaak zie je hele groepen op een weiland zitten, zo dicht op elkaar dat je het gras niet meer kan zien. Ze komen hier het hele jaar.

Milieudefensie, we kunnen niet wachten

Down to Earth is een uitgave van Vereniging Milieudefensie

Willem Fenengastraat 19-23
1096 BL Amsterdam
redactie@downtoearthmagazine.nl

Klantenservice

service@milieudefensie.nl
020 6262 620 (ma-do 9.30-16.30)

Direct naar

  • Over ons
  • Word abonnee
  • Disclaimer
  • Privacy en cookies

Socials

  • Facebook
  • LinkedIn
  • RSS

Nieuwsbrief

  • Nieuwsbrief