“Het gaat écht naar vlees smaken” zeiden de Wageningse technofood-mannen, begin dit jaar tegen me. Over het kunstvlees waar ze aan werkten, samen met de man van Marianne Thieme, eh pardon – een mens is immers niet de helft van een stel – biologisch akkerbouwer Jaap Korteweg.
Onlangs opende Korteweg de eerste vestiging van ‘De vegetarische slager’ in Den Haag. Honderd procent plantaardig, om de verstokte carnivoor van zijn bout en bieflapje af te krijgen. Edel motief. “Het is echt heel lekker! Je denk echt dat het kip is,” zegt op de website van de vega-slager de man van de nieuwe burgemeester van Maastricht, eh pardon, Albert Verlinde.
Tijd voor de proof of the pudding, kreeg ik wat recensie-nepvlees bezorgd: ‘Yakitori’, behoorlijk vlezig uitziende bleke spiesjes en een bakje ‘Char Shi BBQ’, met bruine brokjes. Ook de bite – zo belangrijk voor de carnivore beleving – was behoorlijk vlezig, knap gedaan! Voor de rest laat ik mijn gezinsleden aan het woord. Over de Yakitori: “Ruikt naar pannekoek.” “Niet vies, wel te zoet.” “Smaakt absoluut niet naar vlees.” De Char Shi BBQ: “Ruikt en smaakt naar ketjap.” “Veel te veel anijssmaak.” “Ik zou niet weten waarom je dit zou moeten eten.”
En toen meldde de huisgenoot van de hoofdredacteur van de Volkskrant, eh pardon, Sylvia Witteman, me ook nog dat zij en twee van haar kinderen ziek werden van het vegetarische nepvlees: “Er zit denk ik een of andere allergeen in. Al zou ik niet weten welk, want we kunnen altijd alles eten. Van mij mag je er over schrijven, want als wij er ziek van worden, kan dat anderen ten slotte ook overkomen!” Hierbij.
