• Spring naar de hoofdnavigatie
  • Door naar de hoofd inhoud
  • Spring naar de voettekst

Down To Earth Magazine

Milieu | Mensen | Meningen

Logo Down To Earth

Zoek op de site

  • Home
  • Onderwerpen
    • Uitgelicht
    • Energie
    • Landbouw & voedsel
    • Mobiliteit
    • Bossen
    • Economie
    • Mensenrechten
  • Rubrieken
    • Interview
    • De Activist
    • Opinie
    • Boeken en films
    • Consument
    • Recept
    • Columns
  • Magazines
  • Nieuwsbrief
  • Over ons
Home > Opinie > Commentaar > Klimaattafel

Klimaattafel

Carolien Ceton | 16 mei 2019 |

De kinderen van Down to Earth redacteur Carolien Ceton gaan gezellig klimaatstaken. Daar moet dan wel eerst schriftelijk toestemming voor worden verleend, door de ouders.

 

De muesli staat op tafel. En yoghurt, thee, brood, pindakaas. Trommeltjes worden volgepropt, want het wordt een lange dag. Ik heb twee kinderen onder de achttien, en die gaan allebei klimaatstaken.

“Mam, wil jij dit even tekenen?”
Ik krijg een formulier onder mijn neus gedrukt. Of ik even schriftelijk toestemming wil verlenen voor het feit dat een kind van mij een hele lesdag gaat doorbrengen op en rond het Malieveld.
Pardon? Moet ik toestemming verlenen voor spijbelen – excuus: staken?
“Als jij het doet, is het ook goed hoor, pap.”

Niet omdat het kan, maar omdat het moet

Klimaatstaken is ingewikkelder dan je denkt. De ene school onthoudt zich van ieder commentaar. De andere geeft toestemming, maar dan alleen als de ouders dat ook doen. De volgende roept alle leerlingen op vooral te gaan, omdat ook de schoolleiding vindt dat het tijd is dat leerlingen de houdbaarheid van hun eigen toekomst zeker gaan stellen. Ik word daar wel vrolijk van. Kennelijk voelen steeds meer mensen zich geroepen om in actie te komen. Niet omdat het kan, maar omdat het moet.

Maar echtgenoot vindt het een schande. Scholen moeten zich te allen tijde onthouden van ieder politiek oordeel, foetert hij. “En als Forum voor Democratie straks de straat op gaat voor een anti-immigratie mars? Moeten scholen dat dan ook goed vinden, omdat ze anders niet objectief zijn?”
Hmm. Hij heeft een punt. Maar de prangende vraag van het moment is: gaat hij nou tekenen of niet? Mijn kinderen willen wel protesteren, maar liever geen gedonder aan de knikker.

Het formulier wordt weer mijn kant opgeschoven. Ik ben erg te spreken over de actiebereidheid hier in huis. Maar dit… dit is me een beetje braafjes. Protesteren, maar dan alleen als het mag van de autoriteiten? Kom nou zeg.
Dochter briest.
“Kom op mam, ik ga heus niet omdat ik het zo belangrijk vind hoor. Het is gewoon gezellig!”

Juist ja. Gezellig.

Ik pak een pen, mijn hand aarzelt boven het papier. Ga ik nu een gezellig uitje faciliteren? Of is dit gewoon heel goed nieuws? Voor de nieuwe generatie is een klimaatstaking kennelijk the place to be.

 

Of ze naar de internationale klimaatstaking van 27 september gaan? Vast wel. De onderhandelingen hier aan tafel duren nog even voort.

Carolien Ceton, redacteur

Kom op de mailinglijst

Schrijf je in voor de D2E nieuwsbrief

Categorie: Commentaar Tags: Klimaatstaking Verschenen in: Down to Earth 52 april 2019

Carolien Ceton

Carolien Ceton

Redactie

  • Alle artikelen van Carolien Ceton op Down To Earth Magazine

Gerelateerde berichten

Commentaar

Hoe Unilever opgroeit tot verwend kind met een snottebel

  Zonder een spier op zijn gezicht te vertrekken, noemde Paul Polman, de CEO van Unilever, zijn bedrijf onlangs “een van de grootste NGO’s ter wereld.” Een NGO die beursgenoteerd is en 5,3 miljard euro winst maakt? Een NGO waarvan de baas 8 miljoen euro verdient? In India, waar miljoenen mensen onder de armoedegrens leven, […]
Commentaar

Toekomst

We geloven niet langer in een betere toekomst. Dat lijkt zorgwekkend, maar is het niet. Integendeel. Onderzoeksbureau Motivaction peilt al jaren met enige regelmaat ons welbevinden. Hoe voelen we ons, wat vinden we belangrijk en wat verwachten we van de toekomst? Het laatste trendonderzoek, van december 2012, bevat een aantal hoopgevende ontwikkelingen, die ik graag […]
Commentaar, Klimaatverandering, Politiek, Water

“Wij zijn de walrussen”

Hoe zou het zijn als we als mensen met z'n allen leefden op het ijs? Afgelopen zomer zijn er dan duizenden mensen verdronken omdat het ijs onder hun huis onverwacht toch smolt.
Commentaar

Nieuw: onderzoeksjournalistiek door Down to Earth

Down to Earth financiert vanaf nu onafhankelijke onderzoeksjournalistieke projecten op groene onderwerpen, met de complimenten van Milieudefensie. Milieudefensie wil dat de transitie naar een groenere wereld rechtvaardig verloopt. En daarvoor heb je niet alleen activisten nodig, maar ook journalisten. Oren en ogen die zoeken, graven en dingen onthullen. Die zijn er nooit genoeg, op dit moment al helemaal niet, dus wordt het tijd onze verantwoordelijkheid te nemen.

Footer

Ontvang ons magazine

Recente reacties

  • Rob Dikkers op Op Achterhoekse akkers keert de natuur terug
  • Marijke Kortekaas op Inheemse toppers voor in de tuin
  • Alexa op Fluweelzachte muren zonder latex
  • Loek Beukman op Protesteren met een smiley
  • Ingrid Staal op Gek van insecten: Paul Beuk
  • Ronaldo op “De tijd van het ecopopulisme is aangebroken”
  • Loek Beukman op “Het probleem ligt bij de machine”

Lees ons papieren magazine

Lees Down to Earth 95

Contact

Redactieadres:
Willem Fenengastraat 19-23
1096 BL Amsterdam
Tel: 020-5507433
redactie@downtoearthmagazine.nl

Over ons

  • Over ons
  • Word abonnee
  • Disclaimer
  • Privacy en cookies

Volg ons