Arda Isildar, 30 jaar
Is net gepromoveerd aan het UNESCO-IHE Institute for Water Education in Delft
Missie hoe we elektronisch afval duurzaam kunnen verwerken
Wat onderzoek je precies?
Ik vergelijk twee methodes om koper en goud terug te winnen uit elektronisch afval. De ene methode maakt gebruik van bacteriën, de andere van chemicaliën.
Waarom is dit belangrijk?
Elektronisch afval is een wereldwijd probleem dat vaak over het hoofd gezien wordt. Jaarlijks produceren we met z’n allen een enorme berg elektronisch afval van circa 50 miljoen kilo. De Europese Unie is verantwoordelijk voor zo’n 10 miljoen daarvan. Het meeste wordt simpelweg op vuilnisbelten gestort. Maar er wordt ook een deel verscheept naar ontwikkelingslanden, wat een verwoestend effect heeft op het milieu daar.
Wat moet er volgens jou gebeuren?
Er zitten zo’n 60 verschillende metalen in elektronica. In plaats van deze op een vuilnisbelt te storten, zouden we zoveel mogelijk metalen moeten hergebruiken. Ik vind wel dat dit moet gebeuren binnen de regio waar het afval gecreëerd wordt. Het probleem verplaatsten naar ontwikkelingslanden levert alleen maar nieuwe problemen op.
Hoe draagt jouw onderzoek bij aan een duurzame oplossing?
Ik heb ontdekt dat beide methodes bruikbaar zijn om op grote schaal in te zetten. De biotechnologische methode met bacteriën is wat duurzamer, de chemische methode is wat sneller en goedkoper. Ik pleit daarom voor een hybride aanpak waarin beide methodes gecombineerd worden. Ik verwacht dat het terugwinnen en hergebruiken van metalen uit elektronisch afval een snel groeiende markt wordt. Zelf hoop ik daar ook een rol in te kunnen spelen nu ik klaar ben met mijn promotieonderzoek.
