Marieke Nooren van theatergezelschap Gouden Haas biedt in haar werk ruimte aan ecologische rouw én handelingsperspectief.
“Onze voorstelling Herinner ons gaat over het verlies van plant- en diersoorten. Mis je die als ze er niet meer zijn? Rouw je erover? Wij geven daar ruimte aan. Dat klinkt zwaar, maar we zorgen ook voor luchtigheid, door bijvoorbeeld de mensheid te bekijken vanuit het perspectief van een pissebed. En we doen aan ‘nazorg’, zoals samen zingen, of met een oefening de natuur leren eren.
Ook vragen we iedereen om ambassadeur te worden van een plant of dier op de rode lijst: mensen krijgen een zakje onkruidthee van Wilder Land met daarop de naam van zo’n soort. We vragen ze om aan vrienden en familie over hun beestje te vertellen, zodat het in ieder geval niet geruisloos verdwijnt. Zo hopen we een kanteling van egocentrisch naar eco-centrisch gedrag op gang te brengen.”
Klimaatverdriet
“We reizen ook rond met de installatie De Groene Kliniek, waar je terechtkunt met eco-emoties als landschapspijn, ramkoersrazernij of avocadoschaamte. Het idee ontstond toen ik las over klimaatpsychologie. Er lopen zoveel mensen rond met deze gevoelens, hoogste tijd om er woorden aan te geven en ze serieus te nemen. In de kliniek krijg je een gesprek met een klimaatpsycholoog en daarna een recept van de ‘klimaatapotheker’. Dat kan een praktische tip zijn, een boek of een link naar een actiegroep.
We zijn ook een versie voor middelbare scholen aan het maken, samen met twee Fair Future Generators van Milieudefensie. Scholieren hebben deze emoties immers ook, maar onze termen sluiten nu nog te weinig bij ze aan.”
Je bent niet alleen
“We gebruiken altijd een lichte, soms absurdistische toon, maar de achtergrond van alles wat we doen is serieus, gebaseerd op wetenschappelijke inzichten. Feiten benoemen alleen is niet genoeg, juist vanuit emoties kun je in actie komen. Theater is voor mij een gezamenlijke denk- en verbeeldingsruimte. Je komt samen, deelt gevoelens en merkt: ik ben niet alleen. Dat besef kan een zaadje planten. Misschien is dat wel de belangrijkste rol van kunst in deze crisis.”
