“Met Cheyenne?”
“Hoi Cheyenne, met Vincent Bijlo van het milieu.”
“O, cool, ben ik ook van.”
“Zeg, jij bent een echt stadskind uit Rotterdam he?”
“Ja, nou, nu niet meer, komt door OERRR.”
“OERRR?”
“Ja, OERRR, van Natuurmonumenten. Hartstikke goed, omdat ik dus niet wist waar eieren vandaan kwamen.”
“En nu wel, door OERRR?”
“Ja, van de paashaas, die legt ze en brengt ze naar de supermarkt.”
“Wat hoor ik op de achtergrond Cheyenne?”
“We doen een recordpoging regenwormen lokken. We stampen keihard op de grond en we dansen, wat je danst maakt dus niet uit, en dan komen de wormen naar boven. Is heel eng, maar kan er wel tegen. Want OERRR is dus alles dat je een keer moet hebben gedaan in de natuur voordat je volwassen bent.”
“Ooo, dus jij gaat straks eens even lekker poepen in de natuur.”
“Huhu, nee, dat is vies want er is nergens papier in de natuur. Maar OERRR is ook dat kinderen recht hebben op toegankelijke natuur.”
“Wat betekent dat?”
“Weet ik niet, maar dat moest ik zeggen.”
“Nou, Cheyenne, dat betekent dat kinderen altijd als ze dat willen dichtbij hun huis de natuur in moeten kunnen. En dat betekent ook dat kinderen in rolstoelen naar de natuur moeten kunnen. Dan moeten ze hem dus asfalteren, anders zakken hun wielen weg.”
“Vind ik hartstikke goed, dan is er geen modder, want dat gaat aan je schoenen zitten.”
“En voor de blinde kinderen moeten ze dan bomen maken die geluid maken, zodat ze er niet tegenop botsen, anders is het bos niet toegankelijk.”
“Dat vind ik ook. Ooo, help, gatfedamme!”
“Wat is er Cheyenne?”
“Ik heb een worm kapotgetrapt.”
“Dat geeft niet, die groeit gewoon weer verder, wormen zijn er aan gewend dat kinderen op ze staan te dansen.”
“O, echt? Dus het geeft niet. Oeoeoeoeoeoeoe wat eng, wij hadden een keer kakkerlakken in de flat.”
“O, ja, dat is ook OERRR, maar dan OERRR in huis. Wat hebben jullie daarmee gedaan?”
“Doodgemaakt, want natuur is wel hartstikke leuk, maar niet binnen, net als muggen en vliegen en wespen enzo die moeten ook dood. Nou, nu moet ik ophangen want ik moet zo gamen, heb ik afgesproken. Daaaaaaaaaag, kom ik in de krant? Doei mama!”
