“Hoe voelt dat nou, de laatste gesubsidieerde milieuactivist te zijn?”
“Nou, ik heb eigenlijk geen tijd je te woord te staan, want ik ben aan het abseilen van een schoorsteen van een nieuwe kolencentrale.”
“Je hebt het druk zeker?”
“Och man, hou toch op. Vanmorgen heb ik in mijn eentje de hele haven van Rotterdam geblokkeerd, daarna ben ik op het spoor gaan liggen om een transport van kernafval tegen te houden, toen heb ik een bos aangelegd om te voorkomen dat er een nieuwe snelweg komt… En dat allemaal in een uur tijd.”
“Ongelofelijk.”
“Ja, ik ben vanavond drie keer op het Journaal.”
“Maar ook jij zal binnenkort geen subsidie meer ontvangen toch?”
“Nee, het milieu is een linkse hobby zeggen ze in Den Haag, maar ik overleef wel hoor, ik ben bezig met sponsoring. Ik ga morgen bijvoorbeeld bij Shell demonstreren, wordt een hele interessante actie waarbij ik mezelf in brand ga steken, zogenaamd dan he. Ik heb de rechten verkocht aan SBS, mijn hele uitrusting wordt betaald door Esso en BP zorgt voor olie op het vuur. Nee, ze krijgen mij er niet onder. Ik zal het je nog gekker vertellen, volgende week ga ik naar Tata Steal in IJmuiden en weet je wie dat betaalt, Tata Steal! Geweldig he, ik krijg een jaar lang een leaseauto van ze en een tankpas en een vakantie naar India… O, Vincent?”
“Ja?”
“Ik ben abgeseild, en ik ga nu lunchen, met de directeur van de energiemaatschappij die deze kolencentrale exploiteert, om een paar vervolgacties te plannen, dus ik hang je op, daaaaaaaaag! Hee, hoi, doe mij maar de ganzenlever, lekker, daaag!”
