• Spring naar de hoofdnavigatie
  • Door naar de hoofd inhoud

Down To Earth Magazine

Groene journalistiekUitgave van Vereniging Milieudefensie

Zoek op de site

  • Home
  • Onderwerpen
    • Biodiversiteit
    • Energie
    • Landbouw & voedsel
    • Mensenrechten
    • Milieu
    • Economie
    • Politiek
  • Rubrieken
    • Interview
    • In actie
    • Doe het lekker zelf
    • Opinie
    • Boeken en films
    • Samen eten
    • Columns
  • Magazines
  • Word abonnee
  • Over ons

Home > Magazines > De eerste hap

De eerste hap

door Thomas van Slobbe - 29 oktober 2014

Thomas van SlobbeHet is een goed jaar voor de hazelnoten.
Dat wist ik niet. Vroeger wist ik niet eens dat je in Nederland eetbare hazelnoten kon vinden.
De hazelaar, ja, die kende ik wel. Ik heb dat altijd een mooie boom gevonden, met z’n veelvoud aan stammen, dicht op elkaar, waar ik me als jongetje zo graag doorheen wurmde. Als een soort Houdini klom ik naar boven. Steeds kwam ik weer klem tussen de takken, steeds worstelde ik me vrij. Flink wat kleren heb ik zo gescheurd.
Ik kende de mooie, kwetsbaar ogende, groene bladeren en de gele katjes die zo vroeg in het jaar bloeiden. In januari, vaak onder een dik pak sneeuw.
Je ziet ze overal, de hazelaars, in bijna alle parken en plantsoenen in de stad.
Dus de noten kende ik natuurlijk ook. Je kunt ze moeilijk missen, in september. Van groengemutst tot bruin en rijp.
Maar dat je ze ook eten kan? Dat deze nootjes aan deze Nederlandse boom hetzelfde waren als de hazelnoten uit de winkel? Van de hazelnootpasta? Van het hazelnootgebak?
Het is een beetje vreemd misschien, maar echt, daar had ik nooit bij stil gestaan.
Dat iets zó gewoon en tegelijk zó lekker is. Zo aanraakbaar. Zo dichtbij.
De eerste hap is een grote stap.
En dan … de gedachte dat je minder afhankelijk van winkels bent, dat niemand je iets doet, dat je je eigen relatie met natuur kan hebben, met de geuren van het veld en de bomen in de straat, en dat je zelf kruiden, noten, vruchten plukken kan.
Het duurde even voor ik daar op kwam. En nu zie je het overal.
Wildplukken is
booming. Een oude traditie is herboren, de eerste Nationale Wildpluk Conventie – vorige maand – was een groot succes, en ik ben enthousiast.
Natuurbeleving als dagelijkse kost; met kastanjes op het vuur en hazelnoten in de schuur.
Want de hazelnoten, leerde ik, kun je het beste een maandje laten drogen. Pas daarna schillen en vervolgens tien minuutjes in de oven.
En het weegbree, de brandnetel, de zoete kers. Het beukennootje, het zevenblad, de appel en het madeliefje. De vlier, de braam, het meidoornblad.
En de grote boom waar ik zo graag in klom, waarlangs dag in dag uit de mensen lopen, in haar schaduw, in haar pracht.
Waar bos en landschap simpelweg heel lekker zijn.
Is dat geen column waard?


Kom op de mailinglijst

Schrijf je in voor de D2E nieuwsbrief

Categorie: Columns, Thomas van Slobbe Verschenen in: Down to Earth 25 (okt 2014)

Thomas van Slobbe

Thomas van Slobbe

Schrijver

Thomas van Slobbe is directeur van Stichting Waarde en thrillerauteur.

  • Website van Thomas van Slobbehandvestantropoceen.nl
  • Alle artikelen van Thomas van Slobbe op Down To Earth Magazine

Gerelateerde berichten

Bijlo, Columns, Interview

…minister Schultz van Haegen-Maas Geesteranus

“Schultz van Haegen-Maas Geesteranus…” “Met wie?” “Schultz van Haegen-Maas Geesteranus…” “Hallo, Vincent Bijlo, u zal wel blij zijn dat u binnenkort voor een vast bedrag onbeperkt kunt bellen, of niet?” “Hoezo?” “Eer dat u uw naam hebt uitgesproken bent u al 4 Euro armer.” “Ik zal voortaan Mel zeggen, goed?” “Goed Mel, met Vin. Je […]
Bijlo, Columns

Bijlo belt met… een wietgebruiker

Onze nederwiet barst van de pesticiden, zo blijkt uit een onderzoek van de Wiet Gebruikers Raad. Hoog tijd voor Vincent Bijlo op de voorzitter aan de tand te voelen. "Zal ik dan ook maar stoppen met ademen? In die lucht zit natuurlijk ook van alles dat slecht is.”
Bijlo, Columns

… een lokschaap

“Bèèèè.” “Spreek ik met het lokschaap?” “Jazeker, zeg maar Wollie, met wie?” “Met Vincent Bijlo. Ik heb je nummer via Dr. Sip van Wieren van de Resource Ecology Group van Wageningen University.” “O Yeah, Sips.  Sip is OK, doe Sip mijn groeten.” “Zal ik doen. Zeg, Wollie, hoe bevalt het lokschaapschap?” “Ja, top eigenlijk. Ik […]
Columns, Thomas van Slobbe

Vallende sterren

Het is er koud, stil en vooral donker, heel donker. Thomas van Slobbe sliep op Rottumerplaat. Nouja, slapen kon je het niet noemen.

Milieudefensie, we kunnen niet wachten

Down to Earth is een uitgave van Vereniging Milieudefensie

Willem Fenengastraat 19-23
1096 BL Amsterdam
redactie@downtoearthmagazine.nl

Klantenservice

service@milieudefensie.nl
020 6262 620 (ma-do 9.30-16.30)

Direct naar

  • Over ons
  • Word abonnee
  • Disclaimer
  • Privacy en cookies

Socials

  • Facebook
  • LinkedIn
  • RSS

Nieuwsbrief

  • Nieuwsbrief