Boodschappen doen met de nieuwe Keurmerkwijzer, ontwikkeld door Milieu Centraal, roept vele vragen op. Bijlo zet ze – inclusief mogelijke antwoorden – voor u op een rijtje.
1 Hoe weet ik dat dit geen nepkeurmerkwijzer is?
Oplossing: een keurmerk voor keurmerkwijzers.
2 Hier, een groen takje met ECO erbij geschreven, op de bloemen in het benzinestation, die in plastic verpakt zijn. Is dat nep of echt?
Oplossing: de Keurmerkwijzer checken. Maar ik heb hier geen bereik. Ik heb wel haast! Ik moet naar mijn moeder, die ligt in het ziekenhuis. Nou ja, het zal wel eco-okee zijn, anders stond dat takje er niet op.
3 Het keurmerk bestaat niet, zegt mijn moeder, ik heb me laten naaien. Ze wil de bloemen wel, ze vindt het een lief gebaar.
Oplossing: de volgende keer on the way to planet proof kopen dan?
4 In het ziekenhuisrestaurant hebben ze frikadellen met blije dieren op de verpakking. Klopt dat?
Oplossing: die dieren zijn vast vreselijk blij dat ze van hun klotenleven onder dieronterende omstandigheden verlost zijn.
5 Ik moet er niet zo cynisch van worden, maar waarom zijn het er zo veel? PluimgarantieVlees, Rainforest AllianceKoffie, Hufterproof Tonijn, VrolijkeVruchten, BioBier, VeganSchoonmaakmiddelen, PlaneetdieetCrackers, Eerlijke Orenstokjes, CO2LA Zero… Winkelen duurt uren op zo’n manier. Dit gaat niet langer zo, ik krijg een keurmerkburnout!
Oplossing: alles dat geen keurmerk heeft, krijgt voortaan een afkeurmerk, één afkeurmerk, dan weet de consument tenminste waar hij/zij/hen aan toe is.
