“Sultan Ahmed Al-Jaber, goedemiddag, met wie?”
“Ah, met de voorzitter van de Klimaattop zelve, goed dat ik u even spreek. Met Vincent Bijlo. Gaat het lekker daar, in Dubai? Krijgt u een beetje vertrouwen van de deelnemende landen?”
“Alle vertrouwen, ze hangen aan mijn hamer. Ik had niet anders verwacht. Men respecteert de bestuursvoorzitter van Abu Dhabi National Oil Company. Ik ben al jarenlang klimaatgezant van de Verenigde Arabische Emiraten, echt, een reuze-eer.”
“Jaja, voor iemand die uitgesproken ambities heeft voor verhoging van de olieproductie.”
“Wat u zegt meneer Bijlo, wij blazen per jaar zo’n 200 miljoen ton koolstofmonoxide de atmosfeer in. Wij zijn een voorbeeld van hoe het moet.”
“Hoe wat moet?”
“De klimaatverandering versnellen. Wij denken na over de langere termijn. Als de aarde opwarmt, zal er veel minder behoefte zijn aan olie om huizen en openbare gebouwen te verwarmen. Dat betekent dus dat onze inkomsten zullen dalen en dat we op zoek moeten gaan naar andere, hernieuwbare bronnen. Ziet u hoe het werkt?”
“Nee, sultan, u lult. U voorzitter van een Klimaattop maken, is de vos baas van het kippenhok maken.”
“Nee nee meneer, met alle respect, u denkt te klein. De wal keert de tanker, let op mijn woorden. Wij zoeken naar een nieuwe balans, wij olieproducenten zijn ons tot in het diepst van de vezels bewust van onze verantwoordelijkheden. Luister naar Agnès Pannier-Runacher, heb ik hoog zitten, Franse minister van Energietransitie. Zij zegt dat ik een politiek zwaargewicht ben die streeft naar een fossielarme wereld. Zij kan het weten. Meneer, wij hebben net een zonnepark gefinancierd en geopend met 4 miljoen zonnepanelen, midden in de woestijn. Nu u weer.”
“U verdient tussen de 60 en 100 miljard per jaar aan olie en u wil alleen maar meer oppompen.”
“En met die hogere productie investeren we in groene energie.”
“U helpt het milieu naar de kloten.”
“Precies, en dat doen we om het niet naar de kloten te helpen, begrijpt u wel? Dat is ons businessmodel, onze schoorsteen rookt steeds meer om straks, tegen 2050, niet meer te roken. Mag ik even uw eigen Nederlandse Wopke Hoekstra citeren: niet de onderhandelaars, maar de planeet zelf trekt rode lijnen. En Hoekstra kan het weten, hij heeft bij Shell gewerkt.”
“En u overschrijdt die rode lijnen.”
“Exact, maar daarna trekken wij ons weer achter die rode lijnen terug. En ik ga nu weer voorzitten. Wacht maar eens af meneer, met uw cynisme ook altijd.”
