• Spring naar de hoofdnavigatie
  • Door naar de hoofd inhoud

Down To Earth Magazine

Groene journalistiekUitgave van Vereniging Milieudefensie

Zoek op de site

  • Home
  • Onderwerpen
    • Biodiversiteit
    • Energie
    • Landbouw & voedsel
    • Mensenrechten
    • Milieu
    • Economie
    • Politiek
  • Rubrieken
    • Interview
    • In actie
    • Doe het lekker zelf
    • Opinie
    • Boeken en films
    • Samen eten
    • Columns
  • Magazines
  • Word abonnee
  • Over ons

Home > Magazines > Koopgoot

Koopgoot

door Thomas van Slobbe - 16 december 2010

We liepen door de koopgoot, een flauw herfstzonnetje boven ons hoofd.

Hij zag ons al van grote afstand. Holle ogen, afgeleefde schoenen en een halfvolle fles die uit zijn jaszak stak.

“Dwazen! Blinde kippen! Het einde nadert.”

Minutenlang hobbelde hij achter ons aan.

“En maar lachen en maar kopen en maar lopen!”

Onbeholpen, met brede armgebaren tussen het winkelend publiek.

“Misschien heeft hij gelijk,” vond zij.

Dat irriteerde me.

Doemdenkers, daar kan ik niets mee. Ze doen me denken aan wereldvreemde voorouders die voorzagen dat de schepen van de wereld af zouden vallen als ze te dicht bij de horizon kwamen. Of mensen die op nauwkeurig uitgerekende data massaal naar bergtoppen trokken omdat er een tweede zondvloed aan zou komen. Om later wat schuchter hun eigen huis weer op te zoeken, omdat het er, ook nu, toch niet van kwam.

Zij vond dat niet relevant.

“We leven in het nu,” zei ze. “Als je steeds naar achter kijkt, dan kom je nergens.”

Onbevangen kletsend, legde ze uit wat ze bedoelde. Klimaat. Opwarming. Smeltende poolkappen, kreunende gletsjers, stijgend water en uitstervende dieren. Hadden we niet gezegd dat de klimaatconferentie in Kopenhagen onze laatste kans was? Die conferentie die op niets was uitgelopen? Over dat onderwerp waar sindsdien haast iemand het meer over heeft?

Ze knikte de zwerver toe. Een onverwachte, warme blik die hem wat van zijn stuk bracht.

Tot mijn opluchting verlegde hij zijn koers. Kakelend en druk gebarend richtte hij zich op een groep voorbij slenterende pubers. Maar de schaduw van zijn woorden bleef een tijdje hangen.

“Dat is nogal wat, vind je niet,” overpeinsde mijn vriendin, dit keer op serieuze toon. “Het einde nadert. Stel eens dat het waar is.”

Ik wist niet wat ik moest zeggen. Tien, twintig jaar vooruit kijken, dat gaat nog wel een beetje. Maar het einde van de mensheid? Wie kan zoiets nou bevatten?

Het hele concept van ‘eindtijd’, besefte ik, is me gewoon veel te groot. Mijn gedachten lossen als het ware in ledigheid op, als ik me op zo’n groot terrein begeef. Zoiets als een ruimtevaarder zonder ruimtepak, oneindig uitdijend tot er niets van overblijft.

Thomas van Slobbe is directeur van de Stichting wAarde en thrillerauteur. Elk nummer deelt hij met ons een lichtvoetig verhaal over duurzaamheid.

Kom op de mailinglijst

Schrijf je in voor de D2E nieuwsbrief

Categorie: Columns, Thomas van Slobbe Verschenen in: Down to Earth 02 (dec 2010)

Thomas van Slobbe

Thomas van Slobbe

Schrijver

Thomas van Slobbe is directeur van Stichting Waarde en thrillerauteur.

  • Website van Thomas van Slobbehandvestantropoceen.nl
  • Alle artikelen van Thomas van Slobbe op Down To Earth Magazine

Gerelateerde berichten

Bijlo, Columns

Vincent Bijlo belt met… de oprichter van de Anti Asielzoekers Vispas Partij

“Dag meneer de Visser, met Vincent Bijlo. Mag ik u iets vragen over de AAVP? Loopt het storm met steunbetuigingen?” “Ja, de Anti Asielzoekers Vispas Partij is een schot in de roos. Ik heb een snaar geraakt, het zit onze eigen vissers heel hoog.”
Columns, Thomas van Slobbe

Dansend als een wolk

Een vriend van mij had een huis gekocht. Ik ging op bezoek en bewonderde het prachtige uitzicht. Weilanden. Koeien. Zonsondergang. “Och, het went,” zei hij. “Ik vind het mooi hoor, daar niet van, maar er zijn ook hele dagen dat ik het nauwelijks nog zie.” Dat verbaasde me. Waarom zou hij niet iedere minuut van […]
Columns

Verschillen op de barricade

Gastcolumnist Erica Meijers probeert de eenheid in de klimaatbeweging te bewaren zonder de verschillen tussen mensen te ontkennen.
Bijlo, Columns

Bijlo belt met… een Roodhesje

Bijlo belt met een Roodhesje: zij zijn het met alle andere hesjes eens. Ze staan voor een inclusieve samenleving waarin iedereen mag zijn wie hij wil zijn.

Milieudefensie, we kunnen niet wachten

Down to Earth is een uitgave van Vereniging Milieudefensie

Willem Fenengastraat 19-23
1096 BL Amsterdam
redactie@downtoearthmagazine.nl

Klantenservice

service@milieudefensie.nl
020 6262 620 (ma-do 9.30-16.30)

Direct naar

  • Over ons
  • Word abonnee
  • Disclaimer
  • Privacy en cookies

Socials

  • Facebook
  • LinkedIn
  • RSS

Nieuwsbrief

  • Nieuwsbrief