Mariek Eggenkamp-Rotteveel Mansveld (67)
Is bioloog
Missie vlinders in het duingebied van Zuid-Kennemerland
Je telt al 26 jaar vlinders. Wat is daar zo leuk aan?
Iedereen vindt het toch fijn om buiten te zijn? Het is nog leuker als je een doel hebt. Tussen 1 april en 1 oktober wandel ik wekelijks dezelfde route. Dat klinkt misschien duf, maar je raakt eraan verslaafd: het is prachtig om te zien wat er nu weer in bloei staat onderweg.
Waarom ben je er ooit mee begonnen?
Na mijn afstuderen kreeg ik kinderen, en daarna was ik lange tijd ziek. Dat maakte het moeilijk om betaald werk te vinden. Gelukkig verdiende mijn man genoeg en kon ik zoeken naar een andere bevredigende bezigheid. Samen met twee andere biologen heb ik toen een werkgroep opgericht om vlinders te tellen. Op onze eerste bijeenkomst kwamen tot onze verbazing zestig mensen af. Een aantal daarvan telt nog steeds mee.
Welke ontwikkelingen zie je?
Sinds 2000 holt de vlinderpopulatie hier achteruit. Dat komt onder meer door de damherten in de Waterleidingduinen, die alles kaalvreten. Op het jakobskruiskruid na is er vrijwel geen plant meer te bekennen. Zonder planten en vlinders verdwijnen ook de andere insecten en de vogels. Zo gaat het hele ecosysteem kapot.
En tellen helpt?
Het is belangrijk om te registeren dát het gebeurt, zodat de Vlinderstichting duidelijk kan maken wat er aan de hand is. En beheerders van het gebied maatregelen kunnen nemen. Onze werkgroep geeft daar ook advies over. Zo draag ik een klein steentje bij.
