Stef Arens is medeoprichter van Stichting Snorhaar, een opvang voor wilde zoogdieren zoals egels. Hij vindt voorlichting net zo belangrijk als opvang.
“Ik werkte al langer met wilde dieren bij allerlei organisaties en realiseerde me dat de provincie Utrecht nog geen opvang voor wilde zoogdieren had. Daardoor waren dierenambulances lang onderweg en konden mensen die een dier hadden gevonden niet in de buurt terecht. Daarom besloot ik zelf maar een opvang te beginnen, dat werd Stichting Snorhaar. We zitten aan de rand van de stad, in een tuincentrum, waardoor mensen ons goed weten te vinden.”
Verzwakte egels
“Vorig jaar hebben we 620 dieren opgevangen, het grootste deel daarvan waren egels. Ze zijn verzwakt na hun winterslaap, hebben longwormen, of zijn gewond geraakt door een hond. Of door een robotmaaier: mensen laten zo’n ding ’s nachts maaien, dan zijn egels juist actief. Soms krijgen we ook jonkies binnen die hun moeder kwijt zijn. We checken ze, geven medicijnen en laten ze op krachten komen. Pas als ze gezond genoeg zijn, brengen we ze terug naar de vinder, naar de natuur of naar tuinen die geschikt zijn voor egels. Mensen kunnen hun tuin daarvoor aanmelden – dat doen ze graag. De egel is een van de weinige wilde dieren die je gewoon in je eigen tuin kunt tegenkomen. Dat spreekt mensen aan. Ondanks zijn stekels heeft een egel iets aaibaars. Misschien zijn het de kraaloogjes.”
Voorlichting
“We combineren dierenzorg met voorlichting. Het gaat niet zo goed met de egel, onder andere door het verdwijnen van natuurlijk leefgebied. Daarom zijn tuinen belangrijk. We willen mensen leren hoe ze hun tuin egelvriendelijk kunnen maken. Egels houden van beschutting en eten wormen en insecten. Lok dus insecten naar de tuin met inheemse planten, maak een rommelhoekje, plaats een egelhuis en maak een doorgang in de schutting: egels lopen gemiddeld een paar kilometer per nacht, ze willen je tuin in en uit kunnen. Bijvoeren mag ook, maar dan wel verantwoord, met harde kittenbrokjes van een goed merk, waar weinig graan, zout en lactose in zit. Uiteindelijk gaat het om bewustzijn. Als mensen beter weten wat wilde dieren nodig hebben, komen ze minder vaak in een opvang terecht. Dat is ons echte doel.”
