Marcia Narain is vrijwilliger op het kantoor van Milieudefensie. Ze kookt er regelmatig voor de medewerkers onder het motto: weg met voedselverspilling.
“Toen ik in de jaren zestig naar Nederland kwam, hadden we het niet breed. Ik wist precies waar je wanneer het goedkoopste eten kon halen. Tegelijkertijd schrok ik ervan hoe slecht het hier is geregeld met voedselverspilling. Ik wil niet zeuren, maar het is echt erg. Supermarkten en restaurants gooien zo veel weg en met dat voedsel wordt nauwelijks iets gedaan, terwijl zo veel mensen letterlijk niet te eten hebben. En het wordt alleen maar erger. Het is blijkbaar niet populair om er iets aan te doen.”
Broden weggegooid
“In eerste instantie kwam ik bij Milieudefensie om oud papier, flyers en andere spullen op te halen die anders weggegooid zouden worden. Dat moet rond 1993 zijn geweest. Die spullen kon ik gebruiken voor De Knutselacademie, een kunstacademie voor kinderen die ik 24 jaar heb gehad, inmiddels ben ik met pensioen. De achterkant van de flyers was wit, gewoon tekenpapier dus!
Maar toen zag ik dat er ook veel eten verspild werd op het kantoor. Hele broden, biologische ook nog, zo maar in de prullenbak! Dus ik zei: bel me maar op als er weer brood of ander eten over is, ik zal jullie eens laten zien wat je ervan kan maken.”
Proefkonijnen
“Ik hou in een schriftje bij welke ingrediënten ik in recepten gebruik. Dat doe ik al jaren. De mensen van Milieudefensie zijn mijn proefkonijnen: op hen probeer ik nieuwe recepten uit, dan weet ik of ze goed gelukt zijn. En samen met de mensen op kantoor zamel ik rond kerst boodschappen in voor de mensen in mijn wijk waarvan ik weet dat ze het moeilijk hebben. Daar krijg ik een goed gevoel van.”
Het was hier kaal
“Ik zorg ook voor de planten op het kantoor, ik let er vooral op dat ze niet te veel water krijgen. Toen ik voor het eerst binnenkwam, was het hier zo kaal. Iedereen werkt zo hard, ze zorgen niet goed voor zichzelf. Nu is het tenminste groen, dat is veel prettiger. Ik weet inmiddels waar alle planten het beste kunnen staan, ze hoeven echt niet allemaal in de zon.”
