“Beenhouwers.”
“Dag meneer Beenhouwers, met Vincent Bijlo. Bel ik gelegen, ik hoor zo’n lawaai?”
“U belt gelegen, jazeker. Ik zit in een Hummer, maar ik heb een goede chauffeur. Wat wilde u vragen?”
“O, sorry, dan heb ik misschien de verkeerde Beenhouwers. Ik kan me niet voorstellen dat de Beenhouwers die ik moet hebben in een Hummer zit.”
“Hoezo niet?”
“Die is vegetariër.”
“En sinds wanneer zouden vegetariërs niet in een Hummer mogen zitten?”
“Nou ja, die hebben het toch goed voor met de wereld?”
“Meneer Bijlo, ik ben de Beenhouwers die u zoekt. Als ik in een Hummer rijd dan stoot ik altijd nog minder co2 uit dan een vleeseter in een Prius. Kijk daar gaat weer zo’n vleeshufter, snij hem Maarten, snijden! Meneer Bijlo, ik draag mijn steen bij, dat is een grote steen, ik hou namelijk heel erg van vlees maar het lukt me om er af te blijven, althans, deze week, het is Vegetarische Restaurant week, mag ik dan, ter compensatie in een Hummer rijden, ja?”
“Heeft de Hummer leren bekleding?”
“Ik vind dit een heel naar en suggestief interview meneer Bijlo, u eet vlees zeker, anders zou u niet zulke cynische vragen stellen.”
“Kunt u niet beter, net als de vleeseters, ook in een Prius gaan rijden, dan stoot u echt bijna niets uit, dan bent u heel goed bezig.”
“Luistert u nou eens heel goed, ik eet deze week uit principe geen dieren, omdat ik vind dat je die niet doodt, ooo, pas op Maarten, pas op!!!”
“Meneer Beenhouwers, hoort u mij, gaat het goed?”
“We zijn… we hebben een ree aangereden.”
“Is hij dood?”
“Ja, hij is dood.”
“He, dat is nou jammer. Doet u zo goed uw best in de Vegetarische Restaurantweek. Nou, aan u heeft het niet gelegen meneer Beenhouwers, daaaag!”
