“Bèèèè.”
“Spreek ik met het lokschaap?”
“Jazeker, zeg maar Wollie, met wie?”
“Met Vincent Bijlo. Ik heb je nummer via Dr. Sip van Wieren van de Resource Ecology Group van Wageningen University.”
“O Yeah, Sips. Sip is OK, doe Sip mijn groeten.”
“Zal ik doen. Zeg, Wollie, hoe bevalt het lokschaapschap?”
“Ja, top eigenlijk. Ik heb er al vier, binnen tien minuten, allemaal zo dood als een pier.”
“Geweldige score zeg. Jij loopt dus, Wollie, als ik het goed begrijp, over een wandelpad in een natuurgebied en jij vangt teken.”
“Ja. Hup, nummer 5, Teek Five. Ik doe dat vanwege Borrelia burgdorferi, dat is de Lymebacterie. Er komen hier hele gezinnetjes lekker wandelen en het is zo zielig als die gebeten worden, het is een klote ziekte, die wens je geen mens toe.”
“Maar krijg jij het dan niet?”
“Nee. Ik ben geïmpregneerd. Zo, nummer 6, gaat lekker hier, zeg dat maar tegen Sip. Ik ben geïmpregneerd met een tekendodertje, hebben ze met een plantenspuit op me gespoten. Voordat de teek goed en wel zit is hij al naar de tekenhemel.”
“Hoe teekvriendelijk is deze methode?”
“Begin jij nou ook al, er belde net al iemand van de Partij voor de Dieren die dat ook wilde weten. Ik kan je geruststellen, de teek lijdt niet langer dan strikt noodzakelijk, als teken al kunnen lijden, daar hebben teken nog nooit tekenen van gegeven, in onderzoekslaboratoria, van lijden. Maar wat wil je dan, Bijlo? Ik stel me in dienst van de mensheid door het lokschaap uit te hangen, is het weer niet goed. Wat moeten we dan, teken vergassen? Lijkt me zeer gevaarlijk. De mens moet lymevrij kunnen wandelen en daarom loop ik hier met de hele kudde.”
“Mag ik de herder ook nog even spreken?”
“Dat gaat niet, die heeft zich vanmorgen ziek gemeld.”
“Niets ernstigs hoop ik?”
“Vage klachten, ik vrees, hij is natuurlijk niet geïmpregneerd zoals ik, ik vrees dat hij Lyme heeft.”
