“Hallo, met ‘I Love-Recycling’-kast 4, met wie heb ik het genoegen?”
“Dag, met Vincent Bijlo, bel ik gelegen?”
“Jaja, op zich wel – niet zo hard met mijn deur, au – sorry, er wordt net een leerling in mijn onderste vak gelegd.”
“Een leerling?”
“Ja, die was vervelend denk ik, is wel vaker gebeurd, dan stopt de docent zo’n leerling in mij, in de hoop dat die hergebruikt wordt op een andere school.”
“Ja, want dat is de bedoeling he, u heeft een educatieve waarde. Het is de bedoeling dat door u scholieren bewust gemaakt worden van het feit dat heel veel spullen te hergebruiken zijn.”
“Ja, ik ben een positieve olievlek.”
“Pardon?”
“Een positieve olievlek, dat zijn de woorden van mijn bedenker, beeldend kunstenaar Ronald Baseler.”
“Bestaan er ook negatieve olievlekken?”
“Ja, natuurlijk, elke olievlek die van olie gemaakt is is negatief, maar een olievlek van kast niet.”
“Dat is wel zo. Sorry dat ik zo’n negatieve vraag stelde. Zeg kast, wat wordt er zoal in u gestopt, ter recycling?”
“Nou, laat ik zeggen, mensen moeten er nog even aan wennen. Het zijn nu nog vooral schoolboeken, heel veel schoolboeken. Boeken die leerlingen nog lang niet uit hebben, maar waarvan ze denken: anderen hebben er veel meer aan dan ik, daaaaaaaaaag!! Maar dat is natuurlijk niet de bedoeling, je mag boeken pas recyclen als je de inhoud van het boek tot je genomen hebt.”
“Misschien moet de heer Baseler dat nog op de kast zetten: ‘Geef mij pas boeken als je ze uit hebt!!!’ En wat komt er nog meer binnen?”
“Heel onfris, vannochtend heeft iemand een drol in mij gedraaid. Is wel recyclebaar, dat wel, dus in principe klopt het wel, maar daar ben ik niet voor. Dat trekt maar in mijn hout, de stank is nog steeds enorm. Ik denk dat dat gewoon puberhumor was, die drol. Ook dat moet de heer Baseler op mij zetten: ‘Niet in mij schijten svp.’”
“U bent overigens zelf ook gemaakt van gerecyclede dingen, toch?”
“Ja, ik ben gemaakt van een recyclekast die vorige maand door twintig ADHD-ers en vijf PPD-NOS-jes na ieder vier Redbulls in elkaar is gerost.”
“Dank u voor dit gesprek.”
“Graag gedaan, en als het blad waar dit in komt te staan gelezen is, denk er aan he, geeft het aan mij!”
