Bosbeschermers

Hier in Nederland merken we weinig van de ontbossing die zich wereldwijd op grote schaal voordoet. Gezien de terugkerende discussies over fout hout of boskap voor soja- of palmolieproductie kan het veel mensen gelukkig wél iets schelen. De volgende activisten gaan een stap verder: via Martin Havik van Work with Nature kun je een stukje oerwoud in Costa Rica adopteren, Ruben Walker van African Clean Energy ontwikkelde een efficiënte allesbrander die 65-85 procent minder hout verbruikt en Leo van der Vlist, directeur Nederlands Centrum Inheemse Volken, gaat de strijd aan met houtkeurmerken die ten onrechte pretenderen duurzaam te zijn.

Bosbeschermers: Leo van der Vlist, NCIV

Leo van der Vlist, 54
Beroepdirecteur Nederlands Centrum voor Inheemse Volken (NCIV)
Gaat ontbossing tegen metkritiek op houtkeurmerken die pretenderen duurzaam te zijn

Waarom werk je voor het Nederlands Centrum voor Inheemse Volken?

“Tijdens mijn rechtenstudie had ik een foto van de Indiaan Sitting Bull aan de muur hangen en vroeg me af hoe het toch mogelijk was dat de Indianen hun land waren kwijtgeraakt. Ik ontdekte dat het internationale recht dat rechtvaardigde en wilde dat veranderen. Zo raakte ik betrokken bij het NCIV, een mensenrechtenorganisatie die zich sinds 1969 inzet voor de erkenning en de bescherming van de rechten van inheemse volken.”

Wat doet het NCIV tegen ontbossing?

“Wij gaan de strijd aan met houtkeurmerken die ten onrechte pretenderen duurzaam te zijn. Daarnaast werken we met het FSC aan richtlijnen voor het toepassen van het recht van inheemse volken op free, prior and informed consent (FPIC). Dat betekent dat inheemse volken vooraf, in alle vrijheid en op basis van complete informatie, toestemming moeten geven voordat er activiteiten kunnen plaatsvinden die impact hebben op hun welzijn of rechten. Er moet een krachtigere coalitie komen tussen inheemse volken en westerse milieuorganisaties omdat wij deze volken en hun rechten als eerste belanghebbenden kunnen gebruiken om bossen beter te beschermen.”

Wat is jouw meest schrijnende verhaal over ontbossing?

“Ik heb duizenden verhalen gehoord over de ontzettende impact van onze westerse levensstijl en jacht naar grondstoffen op het leven en welzijn van inheemse volken. Verhalen die in je weefsel gaan zitten. Over een Alifuru (Molukker) bijvoorbeeld die zich had verzet tegen houtkap op zijn land en de volgende dag onthoofd werd teruggevonden. Ik ontmoette dorpelingen in West-Kalimantan die de palmolieboompjes die net op hun ontboste grond geplant waren woedend in de sloot gooiden. Daarentegen zag ik heel veel culturele rijkdom en diepe verbondenheid met de natuur. Een reden om te strijden tegen ontbossing en voor de rechten van de inheemse volken.”

Nederlands Centrum voor Inheemse Volken