Amy Miller, Canada
Is Documentairemaker
Missie No Land, No Food, No Life
“Ik wil niet dat mensen voor mijn eten van hun land worden gestuurd”
Hoe kwam je op dit onderwerp?
“In 2009 onderzocht ik de verbanden tussen agricultuur, het militaire industriële complex en investeringen – de discussie over landroof kwam net op en het leek me een enorm belangrijk. Ik vond pas investeerders toen het een structureel probleem bleek te zijn.”
Wat hoop je te bereiken?
“Dat mensen een dieper begrip krijgen van het feit dat de manier waarop zij zich manifesteren impact heeft op mensen aan de andere kant van de wereld. Het is belangrijk je bewust te zijn van hoe wij aan ons voedsel komen en hoe dat wordt geproduceerd. Ik wil in ieder geval niet dat boeren voor mij ergens tot slaaf worden gemaakt, mensen van hun landen worden gestuurd, een dozijn bedrijven ons hele voedselsysteem controleren. Ik verwacht niet dat mensen altijd actie ondernemen, maar hopelijk wel af en toe.”
Je interviewt lokale bedrijven en overheidsinstellingen die landroof mogelijk maken. Kostte dat moeite?
“Ik probeer bedrijven waarover ik kritisch ben met een open blik te benaderen. Ik zei: ik maak een film over de transformatie van de voedselindustrie, vertel me wat hier gebeurt. Dat deden ze, want zij geloven dat het goed is wat ze doen.”
Ben je een activistische filmmaker?
“Ik ben altijd betrokken geweest bij grassrootsbewegingen, onder andere als vakbondsleider, en zie film als middel om mensen bewust te maken en aan te zetten tot veranderingen. Het idee is altijd dat bewegingen die zich bezighouden met sociale rechtvaardigheid of het milieu mijn films kunnen gebruiken om iets in gang te zetten.”
Volgende project?
“Teerzandontwikkelingen wereldwijd; er zijn meer dan 75 projecten.”
No Land No Food No Life is een indringende documentaire over landroof in Cambodja, Mali en Oeganda.
