
Willem Kesteloo (25, interview), Koen Hooning (25), Gijs Van Vrede (24)
Is Studenten Technische Natuurkunde, Delft
Missie Wonnen CleanTechChallenge à 3 duizend euro en Global CleanTechChallenge à 10 duizend pond
Hoe werkt het?
“Het is een raam dat stroom opwekt doordat er een luminescente coating op is aangebracht. Dat materiaal absorbeert een deel van het zonlicht wat als nieuw licht wordt uitgezonden. Het blijft gevangen in het glas – net als bij glasvezelkabel – en wordt naar de zijkant van het raam gestuurd, waar een strip met zonnecellen zit. Die strip is ontworpen om efficiënt te werken op die golflengte. Anders dan bij zonnepanelen hoef je in dit systeem eigenlijk maar één golflengte om te zetten. Daarmee is het een stuk efficiënter en economisch rendabeler. Iedereen is nu eigenlijk bezig met de vraag: hoe zet je zoveel mogelijk zonlicht om in energie?”
Wat zijn de toepassingen?
“Voor de CleanTechChallenge hebben we ons gefocust op kantoorpanden, zowel nieuwbouw als renovatie. Die ramen hebben nu al vaak een laagje waardoor minder licht binnenkomt. Je wekt dus je eigen elektriciteit op, zonder de esthetiek van het gebouw te beïnvloeden.”
Hoe verder?
“Het einddoel van ons project is het maken van een prototype dat inderdaad werkt zoals wij denken. Mocht dat lukken, dan willen we ook een productiebedrijf opzetten.”
Beweegreden?
“Technisch gezien zijn er veel mogelijkheden om een duurzame transitie te realiseren, maar er is weinig interactie met de markt. Wij denken dat duurzame innovatie compromisloos moet zijn. Het zonnepaneel is een goede uitvinding, maar niet zo mooi. Wij dachten: een raam heb je toch nodig, dan heeft het misschien meer kans van slagen.”

Maasakkers Ronee zegt
Hallo Mhr. Kesteloo Willem
Ben 62 jaar en hoog gevoelig, dwz. dat ik nogal veel ideéén binnen krijg.
Dit hd window die jij nu ontwikkeld hebt is prachtig.
Maar als elk huis nu dakpannen ontwikkeld (niet de collector platen van nu) hebben we meer stroom dan nodig is.
Wat nu als de computer niet uit nullen en eentjes bestaat (wat nooit tot een stabiel systeem leidt)
Maar dat het een systeem wordt van nullen en eentjes + (bijv. een letter) dan krijg je een stabilisator in de berekening van herkenning. Het zal een oneindige creatie van mogelijkheden geven.
Met vriendelijke Groeten