“Grutto, utto, utto, utto…”
“Ha grutto, met Bijlo, ijlo, ijlo, ijlo.”
“Hé Bijlo, ben je ook in de balts?”
“Nee, dat werkt bij ons mensen anders, ik parafraseerde je een beetje. Hé, maar gefeliciteerd!”
“Met het vliegveld bedoel je? Of beter, met geen vliegveld, dank je wel… Nou, dat konden we wel gebruiken, zo’n overwinning, want het gaat nog steeds echt heel beroerd. Het is een opstekertje.”
“Erg stoer. Leg jij het even uit, grutto, aan de lezertjes, hoe het zit.”
“Ja. Wij vliegen elk jaar grofweg van Senegal naar Nederland, op eigen kracht hè, in tegenstelling tot jullie. En dat vliegen doen wij niet voor de lol, ook in tegenstelling tot jullie. Maar dat is een takke-eind, Senegal. Dus, wat doen we, we pauzeren op de zuidoever van de Taag, vlakbij Lissabon. Daar kunnen we onbeperkt engerlingen en emelten eten, of hoe heten die larven bij jullie, dat weet ik niet precies. Maar, wat is het geval? De Portugezen wilden, ten behoeve van de mens, alsof die niet al genoeg vertrapt, een vliegveld aanleggen! Een vliegveld, op ónze vliegroute, voor toeristen. De kluten hadden er ook ongelofelijk de schurft over in, en kluten, die moet je niet tegen je krijgen, dan is de boot aan. De ooievaars, de flamingo’s, de purperreigers, de zilverreigers, iedereen was woedend.
Dus toen hebben we een petitie opgesteld. De flamingo’s deden niet mee, die kijken neer op dat soort acties, vreselijk arrogant gevogelte is dat. Maar het heeft dus gewerkt. Althans, voorlopig, want je weet het nooit met de mens. Ik zit nu lekker in Broek en Waterland, ja, ik, mijn vrouw is onder een maaimachine terechtgekomen. Utto, utto, utto, sorry dat ik doorbalts, maar ik moet wel, ik ben tenslotte ooit gekozen tot Vogel van Nederland. Volgens mij heb ik zelfs op jullie geld gestaan, toen jullie nog die goeie ouwe gulden hadden. Maar ik zit hier dus, en straks vlieg ik weer naar Mozambique, maar ik ben zo bang dat als ik volgend jaar weer aan de Taag geraak, dat ze dan toch dat vliegveld hebben aangelegd. Waarom maakt die zogenaamde kroon op de schepping toch altijd alles kapot? Wat is dat, weet jij dat Bijlo, ijlo, ijlo?”
“De mens denkt vaak in cijfers grutto, in targets, in winst. De mens vergrast zijn land, de mens ontwatert, de mens houdt van monocultuur en de mens is ongelooflijk jaloers op jou, grutto, omdat jij wel kan vliegen en hij niet. Daarom bouwt hij vliegtuigen en vliegvelden. Maar we gaan alles in het werk stellen om te zorgen dat dat hele vliegveld voor altijd van de baan is.”
“Hé, ik hang op, ik zie een leuke griet. Dank je voor de support, Bijlo, doei!”
