Donna (19) organiseerde op 11 oktober met haar zus Luna het eerste Kinder Klimaat Concert. Ze wil met muziek mensen laten nadenken over de toekomst.
“Mijn zus en ik merkten al vroeg dat we met onze concerten mensen ontroerden. Ik speel cello, mijn zus speelt viool. We wilden de kracht van muziek inzetten voor iets wat ons al jaren bezig houdt: klimaatverandering. Als kind hoor je er van alles over, via school en het Jeugdjournaal. Je voelt dat het om jouw toekomst gaat. We weten dat je mensen niet overtuigt met cijfers alleen. Kinderen zijn kwetsbaar en hebben een authentieke stem. Als zij muziek maken en vragen: ‘Wil je alsjeblieft iets voor mijn toekomst doen?’, raken ze hopelijk een snaar. En gaan volwassenen over hun verantwoordelijkheid nadenken.”
Hete, droge zomer
“Het thema van deze eerste editie was: de seizoenen. Een herkenbaar onderwerp, zeker na de afgelopen hete, droge zomer. Er werd vooral klassieke muziek gespeeld, maar we hebben geprobeerd het zo laagdrempelig mogelijk te maken. Met een tekenwedstrijd in de regio Utrecht bijvoorbeeld, waarbij basisschoolleerlingen tekeningen maakten over de seizoenen. In de foyer stonden middelbare scholieren om hun onderzoek naar een klimaatgerelateerd onderwerp te presenteren. Daarmee wilden we een gesprek op gang brengen tussen de generatie die nu aan de knoppen draait en de generatie die de consequenties daarvan zal beleven. Sounds for Freedom – een organisatie voor vluchtelingenkinderen – was er ook bij, met een zelfgeschreven klimaatsong. De dag werd afgesloten met een grote jongerenpercussiegroep.”
Actief optimistisch
“Er stond ook een klimaatwetenschapper op het toneel aan wie kinderen vragen konden stellen. Hij maakte duidelijk dat de problemen urgent zijn, maar deed dat wel met optimisme. Want jongeren hebben het nodig om een positieve toekomst voor zich te zien. Ik vind het soms wel moeilijk om hoopvol te zijn, maar ik denk toch dat het de enige manier is om iets voor elkaar te krijgen. Dus probeer ik actief optimistisch te blijven. Er is veel polarisatie rondom dit onderwerp, maar als er íéts is wat ons zou moeten samenbrengen, is dat het klimaat. Ik merk ook bij gesprekken met andersdenkenden, bijvoorbeeld mijn mede-economiestudenten, dat we uiteindelijk veel gemeen hebben rond dit onderwerp. Iedereen wil immers een leefbare aarde.”
