Hoe kom je aan feiten? Maak gebruik van de Wet Openbaarheid van Bestuur!
In mijn vorige column Feiten alstublieft heb ik uiteengezet dat in juridische kwesties alles begint met de feiten. Natuurlijk moet je op enig moment kunnen aangeven ‘belanghebbende’ te zijn en vanzelfsprekend zul je je argumenten ook binnen de geldende termijn moeten presenteren. Je komt echter uiteindelijk echt nergens wanneer je niet begint met het achterhalen en het op een rij zetten van de feiten.
Dan heb ik het niet over ideeën, gedachten, suggesties, vooroordelen, aannames en vermoedens, of gevoelens van dat-moet-toch-niet-kunnen of het-is-gewoon-zo. Het betreft bij feiten in juridische procedures vooral ‘die dingen die voldoende verankerd zijn’. Dat kunnen feiten van algemene bekendheid zijn. Of feiten die met een onderzoek ter plaatse zijn vastgesteld. Of feiten ‘gewoon omdat meneer of mevrouw de deskundige het zegt’. Alsook feiten die zijn vastgelegd in rapporten, contracten, notulen of andere documenten.
Ik beschik niet over cijfers, maar heb het sterke vermoeden dat er op het punt van de feiten nog heel veel te halen is voor een ieder die wil opkomen in milieukwesties – wat nu nog wel eens blijft liggen. De feiten liggen voor het oprapen, zeker sinds het Verdrag van Aarhus, dat in Nederland sinds 2005 van toepassing is en toegang tot informatie en inspraak bij besluitvorming regelt met betrekking tot milieuonderwerpen.
Het is zo makkelijk. Je hoeft er echt geen advocaat voor te zijn. Pak die paar wetsartikelen van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) er bij en kijk voor meer informatie vooral ook even op: http://bit.ly/YYoZRl
En vervolgens schrijf je een brief aan het overheidslichaam dat (naar jouw idee) beschikt over de benodigde ‘milieu-informatie’. Rapporten over emissies, waterkwaliteit, de aanwezigheid van flora en fauna, luchtverontreiniging en de daarmee samenhangende gezondheidsproblemen. Risicokaarten, geluidsonderzoeken, analyses van vliegbewegingen. Of wat denk je van: ‘Mag ik van u een kopie van alle dossiers betreffende alle omgevingsvergunningen van bedrijf x’? Of ‘alle documenten die betrekking hebben op die en die mesttransporten’? Wil je de plaatselijke afvalservice onder de loep nemen, vraag dan bij het College van Burgemeester en Wethouders een kopie van alle jaarstukken, contracten met afvalverwerkers, inzamelresultaten, notulen van de gemeenteraad en het college, ontheffingen voor de inzameling door verenigingen en ga zo maar door. Niet te zuinig.
De algemene regel ten aanzien van milieu-informatie gaat zelfs verder dan in geval van andersoortige informatie die bij de overheid aanwezig is. Uitgangspunt is dat eigenlijk alles moet worden verstrekt. Zelfs gerechtvaardigde bedrijfsbelangen kunnen die verstrekking in principe niet tegenhouden.
Er ligt een schat aan informatie te wachten. Raap ‘m op!
